Η μοντέρνα αρχιτεκτονική στην Αθήνα κινήθηκε ανάμεσα στην ανάγκη για  δημιουργική αφομοίωση των διεθνών τάσεων και την επιθυμία για διατηρηση των ελληνικών στοιχείων. Η βαριά κληρονομιά του αθηναϊκού νεοκλασικισμού είναι εμφανής στα κτίρια του 20ου αιώνα, δημιουργώντας ένα εκλεκτικιστικό μείγμα του παλιού και του νέου.

Οι χαρακτηριστικές αθηναϊκές πολυκατοικίες χτίστηκαν βιαστικά κατά την περίοδο αναοικοδόμησης μετά το τέλος του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Η ανάγκη να φιλοξενηθεί ένα μεγάλο κύμα εσωτερικής μετανάστευσης λάνσαρε την πράκτικη της αντιπαροχής , με το οποίο οι ιδιοκτήτες μεταβίβαζαν σε ιδιώτες κατασκευαστές τα ακινητά τους για να χτίσουν πολυώροφες πολυκατοικίες με αντάλλαγμα έναν προσυμφωνημένο αριθμό διαμερισμάτων στο κτίριο.

Στον 21ο αιώνα, η Αθήνα απομακρύνεται από αυτή την πρακτική, καθώς ανεγείρονται σύγχρονα κτίρια με την επιμέλεια αρχιτεκτόνων. Η συγχώνευση των διαφορετικών στυλ στο αστικό περιβάλλον κάνει την Αθήνα ξεχωριστή και την αναδεικνύει σε ένα μοναδικό υπαίθριο μουσείο, που αντανακλά την μακρά ιστορία και κουλτούρα της πόλης.
 

Το κτίριο του Υπουργείου Πολιτισμού

Οδός Ζαΐμη, Μπουμπουλίνας και Κουντουριώτου 22-26, 1930-32
Αρχιτέκτονας Κυπριανός Μπίρης (1907-1990)

Πίσω από το Αρχαιολογικό Μουσείο, στα Εξάρχεια, το κτίριο Λογοθετόπουλου, με τα 40 διαμερίσματα ήταν μια από τις πρώτες μεγάλες πολυκατοικίες της Αθήνας, που ακολούθησε τις γραμμές του μοντερνισμού. Σήμερα φιλοξενεί υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού
 

Η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης

Ομήρου 53, 1932-34
Αρχιτέκτονας Georges Kontoleon (1896-1952)

Χτισμένο στις πλαγιές του λόφου του Λυκαβηττού, σε ένα απότομο οικόπεδο στην οδό Ομήρου, το κτίριο ανήκε στην κορυφαία ελληνίδα χορεύτρια Κούλα Πράτσικα και χρησιμοποιήθηκε τόσο ως σχολή χορού όσο και ως κατοικία. Ξεχωρίζει ως υπόδειγμα μεσοπολεμικού μοντερνισμού και είναι η έδρα της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης

Η Μπλε Πολυκατοικία

61 Αραχώβης και Θεμιστοκλέους 80 , 1932-33
Αρχιτέκτονας Κυριακούλης Παναγιώτακος (1903-1982)
Σύμβουλος Αρχιτέκτονας Δημήτρης Πικιώνης (1887-1968)

Μια πολυκατοικία που αποτελεί έργο αναφοράς του ελληνικού μοντερνισμού και κατατάσσεται μεταξύ των πρώτων αυτού του τύπου στην πόλη. Η ανέγερσή του δημιουργησε αναστάτωση λόγω της καινοτομίας του σχεδίου, που στην ουσία ενώνει δύο πολυκατοικίες και το πολύ ιδιαιτερο για τα ελληνικά δεδομένα βαθύ μπλε χρώμα της πρόσοψης, ίχνη του οποίου βλέπουμε σε κάποια σημεία ακόμα και σήμερα. 

Τα Προσφυγικά

Λ. Αλεξάνδρας, 1933-1935
Αρχιτέκτονες Κίμων Λάσκαρης (1905-1979) και Δημήτριος Κυριάκος (1881-1971)

Πρόκειται για μια σειρά πολυκατοικιών με συνολικά 228 διαμερίσματα που χτίστηκαν στη Λεωφορο Αλεξάνδρας ακολουθώντας τις επαταγές του κινήματος του μοντερνισμού για να στεγάσουν οικογένειες προσφύγων που είχαν φτάσει στην Αθηνα, από την Μικρά Ασία. 
 

Θέατρο Rex

Οδός Πανεπιστημίου 48, 1935-37
Αρχιτέκτονες Λεωνίδας Μπόνης (1896-1963) και Βασίλειος Κασσάνδρας (1904-1973), BETAPLAN

Το κτίριο Rex ήταν το πρώτο συγκρότημα ψυχαγωγίας στην Αθήνα. Κατασκευασμένο από οπλισμένο σκυρόδεμα με τα πιο σύγχρονα τεχνικά χαρακτηριστικά της εποχής, όπως σύστημα κλιματισμού, είναι επηρεασμένο από αμερικανικούς ουρανοξύστες. Οταν άνοιξε το συγκρότημα φιλοξένησε έναν υπόγειο κινηματογράφο, το κινηματοθέατρο Rex και μια αίθουσα εκδηλώσεων. Σημείο αναφοράς για την πόλη, έχει κηρυχθεί διατηρητέο κτίριο και μετά από ανακαίνιση χώροι του χρησιμοποιουνται από τις μικρότερες σκηνές του Εθνικού Θέατρου.

Η Πρεσβεία των ΗΠΑ

Λ. Βασ. Σοφίας 91, 1959-61
Αρχιτέκτονες  Βάλτερ Γκρόπιους  (1883-1969), Περικλής Σακελλάριος (1903-1985)

Ένα ορόσημο της σύγχρονης αρχιτεκτονικής ιστορίας της πόλης. Σχεδιάστηκε από τον Βάλτερ Γκρόπιους και τους Αμερικανούς συναδέλφους του, την περίοδο που ο κύριος εκφραστής του  κινήματος Bauhaus είχε πλέον αποστασιοποιηθεί από το πνεύμα του κινήματος του μοντερνισμού.

Το ξενοδοχείο Hilton της Αθήνας

Λ. Βασ. Σοφίας & Μιχαλακοπούλου, 1958-63
Αρχιτέκτονες Εμμανουήλ Βουρέκας (1905-1993), ο Προκόπιος Βασιλειάδης (1912-1977), Σπύρος Στάικος (1913-), Αντώνης Γεωργιάδης (1921-), Σύμβουλοι αρχιτέκτονες: Warner, Burn, Toan, Lunde.

Το ξενοδοχείο Hilton ήταν το πρώτο ψηλό κτίριο στην Αθήνα μετά τον πόλεμο και προκάλεσε έντονη κριτική. Παρά το γεγονός ότι λειτούργησε ως σύμβολο τεχνικής και οικονομικής προόδου, και προσπάθησε να αφομειώσει κάποια κλασσικά στοιχεία στη μοντέρνα σχεδίαση του, δεν αγαπήθηκε αμέσως από τους κατοίκους. Η χαρακτηριστική κοίλη φόρμα του και τα λαξευμένα, στις στενές όψεις του κτιρίου, σχέδια του σπουδαίου καλλιτέχνη Γιάννη Μόραλη, εμπνευσμένα από την αρχαιότητα, το ανάγουν σε μνημείο για την πόλη.

Η Πολυκατοικία του Ασύρματου

Λόφος Φιλοπάππου, 1967
Αρχιτέκτονας Έλλη Βασιλικιώτη (1923-)

Μια τετραώροφη πολυκατοικία κοινωνικής κατοικίας, αποτελούμενη από οκτώ καταστήματα και 55 διαμερίσματα με ανεξάρτητες εισόδους κατά μήκος της πρόσοψης, στην περιφερειακή οδό Φιλοπάππου. Η πολυκατοικία χτίστηκε για να στεγάσει την προσφυγική συνοικία του Ασύρματου, σε ενα αμφιθεατρικό οικόπεδο στην πλαγιά του Φιλοπάππου, χαρίζοντας στους κατοίκους μια από τις πιο εντυπωσιακές θέες στην Αθήνα. 
 

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Λ. Βασ. Κωνσταντίνου 41, Οδός Βασ. Γεωργίου & Ριζάρη, 1961-75
Αρχιτεκτονικό Γραφείο Κωνσταντίνου Δοξιάδη 

Το κτίριο του Ελληνικού Εθνικού Ιδρύματος Έρευνας είναι ένα εμβληματικό παράδειγμα δημόσιας αρχιτεκτονικής στη δεκαετία του 1960 και του 1970. Ήταν το πρώτο σύγχρονο μεταπολεμικό κτίριο γραφείων στον δημόσιο τομέα σε οικόπεδο όπου παλαιότερα ήταν εγκατεστημένοι οι στάβλοι των ανακτόρων.

Ωδείο Αθηνών

Λ. Βασ. Κωνσταντίνου και Ρηγίλλης, 1969-76
Αρχιτέκτονας Ιωάννης Δεσποτόπουλος, 1903-1992

Το κτίριο του Ιωάννη Δεσποτόπουλου, που σπούδασε με τον Βάλτερ Γκρόπιους στη Βαϊμάρη, ήταν το μοναδικό τμήμα ενός φιλόδοξου σχεδίου για μεγάλο Πολιτιστικό Κέντρο που έγινε πραγματικότητα. Αποτελεί ορόσημο της δημόσιας αστικής αρχιτεκτονικής, ενώ η υπόγεια αίθουσα εκδηλώσεων ολοκληρώθηκε πρόσφατα και χρησιμοποιείται για εκθέσεις και εκδηλώσεις.

Ο Πύργος των Αθηνών

Λ. Βασ. Σοφίας και Μεσογείων, 1971-1973
Αρχιτέκτονες Ιωάννης Βικέλας (1931-) και Ιωάννης Κυμβρίτης (1930-)

Ο Πύργος των Αθηνών ήταν ο πρώτος γυάλινος ουρανοξύστης στην Αθήνα, ένα συγκρότημα από δύο γυάλινα κτίρια γραφείων διασυνδεδεμένα στο επίπεδο του πρώτου ορόφου. Το ψηλότερο κτίριο είναι 25 ορόφων και το χαμηλότερο 12 ορόφων με καταστήματα και εστιατόρια στο ισόγειο.

Το Γαλλικό Ινστιτούτο

Οδός Σίνα 31, Αθήνα, 1973-76
Αρχιτέκτονας Σθένης  Μολφέσης (1929-1998)
Το κτίριο του Γαλλικού Ινστιτούτου από εμφανές  σκυρόδεμα, χτίστηκε ως επέκταση του προϋπάρχοντος κτιρίου, υπακούοντας στις αρχές της μπρυταλιστικής αρχιτεκτονικής. Διαθέτει αμφιθέατρο 400 θέσεων, αίθουσες διδασκαλίας και χώρους εκδηλώσεων σε εναν μεγάλο ιδιωτικο κήπο στο κέντρο της ΑΘήνας. 

Υποσταθμός ΔΕΗ

Οδός 3ης Σεπτεμβρίου και Ρίζου, 1973-77
Αρχιτέκτονας Κλεων Κραντονέλλης (1912-78)

Ο υποσταθμός διανομής ισχύος είναi ένα πολύ ιδιαίτερο κτίρο από εμφανές σκυρόδεμα, αλουμίνιο και γυαλί. Το κτίσμα ακολουθεί οικοδομικά τις γραμμές του ασυνήθιστου οικοπέδου, με μια έντονη οξεία γωνία στο σημείο που συναντάται η ευθεία της οδού 3ης Σεπτεμβρίου με την καμπύλη της οδού Ρίζου.

Κτίριο της Εθνικής Τράπεζας

Οδός Αιόλου και Σοφοκλέους, Αθήνα, 1997-2002
Αρχιτέκτονες Ειρήνη Σακελλαρίδου (1955-) και Μόρφω Παπανικολάου (1955- ), Μαρία Πολλάνη, Σύμβουλος αρχιτέκτονα Μάριο Μπότα (1943-)

Το κτίριο διοίκησης της Εθνικής Τράπεζας (ΕΤΕ) είναι ένα σύγχρονο μνημειώδες κτίριο πολύ κοντά στην πλατεία Κοτζιά στην καρδιά της Αθήνας. Το ισόγειο διαθέτει γυάλινο πάτωμα και μεταλλικές γέφυρες για να αναδεικνύονται τα σημαντικά αρχιαλογικά ευρήματα που αποκαλύφθηκαν κατά την κατασκευή του.